vrijdag 5 febr.: Noord Nederlands Orkest o.l.v. Michel Tabachnik

m.m.v. Per Arne Glorvigen (bandoneon)

Symfonische Topstukken

Noord Nederlands Orkest (NNO) heeft wortels in het jaar 1862, toen de Groninger Orkest Vereniging werd opgericht. Hierdoor mag het NNO als het oudste nog bestaande symfonieorkest van Nederland gezien worden. Op dit moment is het NNO het grootste regionale Nederlandse symfonieorkest. Met Groningen als standplaats verzorgt het orkest zo’n 120 concerten per seizoen in de provincies Groningen, Friesland en Drenthe en op belangrijke podia in de rest van Nederland, waaronder het Concertgebouw in Amsterdam en De Doelen in Rotterdam. Het NNO treedt ook regelmatig in het buitenland op (zoals eerder in Duitsland en Spanje en in 2007   zeer succesvol in Salle Pleyel en Cité de la Musique in Parijs), is regelmatig te beluisteren tijdens radio-uitzendingen en heeft de afgelopen vijf jaar diverse CD’s op gerenommeerde labels uitgebracht die in de vakpers enthousiast zijn ontvangen. De programmering van het orkest onderscheidt zich door durf en originaliteit en leverde het orkest de nominatie op voor de Klassieke Muziekprijs 2005-2006 van de Vereniging van Schouwburg- en Concertgebouwdirecties (VSCD). In elk seizoenprogramma zijn cross-overs te vinden met andere muziekstijlen - zoals jazz en popmuziek - naast bijzonder samengestelde programma's van barok tot 21e-eeuws.

Het NNO werkte in het verleden met vooraanstaande dirigenten zoals Jean Fournet, Franz Paul Decker, Alain Lombard, Sergiu Comissiona, Richard Dufallo, Nikolai Alexeev, Jan Willem de Vriend, Jacques Mercier, Alexander Vedernikov en Viktor Liberman, die van 1997 tot 1999 chef-dirigent van het NNO was.

Sinds september 2005 is Michel Tabachnik chef-dirigent van het orkest.

Met deze benoeming komt een einde aan een periode van meer dan vijf jaar waarin het orkest, na het overlijden van Viktor Liberman, geen chef-dirigent had. Tabachnik is een internationaal gelauwerde dirigent met een grote repertoirekennisMichel Tabachnik studeerde piano, compositie en orkestdirectie in Genève. Pas afgestudeerd werd hij gecoacht door grote dirigenten als Igor Markevitsj, Herbert von Karajan en Pierre Boulez. Vier jaar lang was hij ook assistent-dirigent van Boulez, hoofdzakelijk bij het BBC Symphony Orchestra in Londen. Hierdoor werd hij nauw betrokken bij de eigentijdse muziek en dirigeerde hij veel wereldpremières, met name werk van Iannis Xenakis die hem beschouwde als zijn favoriete interpreet.

Per Arne Glorvigen

Per Arne Glorvigen behoort tot de beste hedendaagse bandoneonspelers.
Hij begon bandoneon te spelen, nadat hij op 25-jarige leeftijd in Parijs de Argentijnse bandoneonmaestro Juan José Mosalini ontmoette. Per Arne had toen net de State Academy of Music in Oslo succesvol afgesloten.
Na twee jaar bij Mosalini gestudeerd te hebben en na vele bezoeken aan Buenos Aires begon hij als professionele bandoneonspeler de podia te bestijgen.
Niet alleen de traditionele tango, maar ook barok, klezmer, pop en hedendaags klassiek staan op zijn repertoire.
Jonge componisten als de Nederlandse Willem Jeths en de Duitse Bernd Franke schreven concerten voor hem.
In 2003 nam hij met het Alban Berg Kwartet een cd op met muziek voor bandoneon en strijkkwartet van de Oostenrijkse componist Kurt Schwertsik.
Per Arne musiceerde met wereldmusici en -orkesten als Giora Feidman (klarinet), Göran Söllscher (klassiek gitaar), het Ensemble Tango for 3, het Leipziger Strijkkwartet, het kamerorkest van Bremen, het BBC Symfonie Orkest, Orkest Guiseppe Verdi van Milaan, Deens Radio Symfonie Orkest, de Oslo en Gotenburg Filharmonie, het Russisch Nationaal Orkest en solisten van het symfonieorkest van Parijs.
Met violist Gidon Kramer heeft hij 4 cd’s opgenomen en met hem over de gehele wereld concerten gegeven.
.

programma

Toen Beethoven zijn Tweede symfonie schreef, werd duidelijk dat hem een afgrijselijk lot te wachten stond. Zijn toenemende doofheid was onomkeerbaar. Deze vroege symfonie heeft nog wel de toen gangbare kleine orkestbezetting, maar onbezorgd is het allerminst. Afgezien van het tweede deel dat u even op adem laat komen, werkt het toe naar een climax van jewelste.

Een minder tragische, maar wel belangrijke worsteling maakte de Argentijn Astor Piazzolla door. Hoe te kiezen tussen de tangomuziek van zijn land en de klassieke muziek van Europa? Niet kiezen, was de slotsom, maar met elkaar verenigen. De weg die hij insloeg, onder andere naar dit Bandoneoconcert, maakte hem wereldberoemd.

Ook Brahms worstelde en wel met het predikaat ‘Beethovens opvolger’ dat hem was toegekend. Toch kwam hij zegevierend uit de strijd, zo bewijst deze Vierde symfonie, zijn mooiste en nog altijd meest uitgevoerde.

www.nno.nu